incaluit vis illa mali resolutaque flammisHerculeos abiit late dilapsa per artus.Dum potuit, solita gemitum virtute repressit;victa malis postquam est patientia, reppulit arasinplevitque suis nemorosam vocibus Oeten.Nec mora, letiferam conatur scindere vestem:qua trahitur, trahit illa cutem, foedumque relatu,aut haeret membris frustra temptata revelli,aut laceros artus et grandia detegit ossa.Ipse cruor, gelido ceu quondam lamina candenstincta lacu, stridit coquiturque ardente veneno.Nec modus est: sorbent avidae praecordia flammae,caeruleusque fluit toto de corpore sudor,ambustique sonant nervi: caecaque medullistabe liquefactis tollens ad sidera palmas“cladibus,” exclamat “Saturnia, pascere nostris,pascere et hanc pestem specta, crudelis, ab altocorque ferum satia. Vel si miserandus et hosti,hoc est, si tibi sum, diris cruciatibus aegraminvisamque animam natamque laboribus aufer:hoc mihi munus erit; decet haec dare dona novercam.Ergo ego foedantem peregrino templa cruoreBusirin domui saevoque alimenta parentisAntaeo eripui? Nec me pastoris Hiberiforma triplex, nec forma triplex tua, Cerbere, movit?Vosne, manus, validi pressistis cornua tauri?Vestrum opus Elis habet, vestrum Stymphalides undaePartheniumque nemus? Vestra virtute relatusThermodontiaco caelatus balteus auropomaque ab insomni concustodita dracone?Nec mihi Centauri potuere resistere, nec miArcadiae vastator aper? Nec profuit hydraecrescere per damnum geminasque resumere vires?Quid tum? Thracis equos humano sanguine pinguesplenaque corporibus laceris praesepia vidivisaque deieci dominumque ipsosque peremi.His elisa iacet moles Nemeaea lacertis,hac caelum cervice tuli. Defessa iubendo estsaeva Iovis coniunx: ego sum indefessus agendo.Sed nova pestis adest, cui nec virtute resisti