inmutatque meam (videor sensisse) figuram.Palladias ineo non cognoscendus Athenasingrediorque domum. Culpa domus ipsa carebatcastaque signa dabat dominoque erat anxia rapto:vix aditus per mille dolos ad Erechthida factus.Ut vidi, obstipui meditataque paene reliquitemptamenta fide. Male me, quin vera faterer,continui, male, quin, ut oportuit, oscula ferrem.Tristis erat (sed nulla tamen formosior illaesse potest tristi) desiderioque calebatconiugis abrepti. Tu conlige, qualis in illa,Phoce, decor fuerit, quam sic dolor ipse decebat.Quid referam, quotiens temptamina nostra pudicireppulerint mores, quotiens “ego” dixerit “uniservor; ubicumque est, uni mea gaudia servo!”Cui non ista fide satis experientia sanomagna foret? Non sum contentus et in mea pugnovulnera, dum census dare me pro nocte loquendomuneraque augendo tandem dubitare coegi.Exclamo: “Male (fictor adest !), male fictus adulterverus eram coniunx! me, perfida, teste teneris!”Illa nihil. Tacito tantummodo victa pudoreinsidiosa malo cum coniuge limina fugit;offensaque mei genus omne perosa virorummontibus errabat, studiis operata Dianae.Tum mihi deserto violentior ignis ad ossapervenit. Orabam veniam et peccasse fatebaret potuisse datis simili succumbere culpaeme quoque muneribus, si munera tanta darentur.Haec mihi confesso, laesum prius ulta pudorem,redditur et dulces concorditer exigit annos.Dat mihi praeterea, tamquam se parva dedissetdona, canem munus, quem cum sua traderet illiCynthia, “currendo superabit” dixerat “omnes.”Dat simul et iaculum, manibus quod (cernis) habemus.Muneris alterius quae sit fortuna, requiris?Accipe mirandum: novitate movebere facti.Carmina Laiades non intellecta priorumsolverat ingeniis, et praecipitata iacebatinmemor ambagum vates obscura suarum.