nubilaque induco, ventos abigoque vocoque,vipereas rumpo verbis et carmine fauces,vivaque saxa sua convulsaque robora terraet silvas moveo, iubeoque tremescere monteset mugire solum manesque exire sepulcris.Te quoque, Luna, traho, quamvis Temesaea laboresaera tuos minuant; currus quoque carmine nostropallet avi, pallet nostris Aurora venenis.Vos mihi taurorum flammas hebetastis et uncoimpatiens oneris collum pressistis aratro,vos serpentigenis in se fera bella dedistiscustodemque rudem somno sopistis et aurumvindice decepto Graias misistis in urbes.Nunc opus est sucis, per quos renovata senectusin florem redeat primosque reconligat annos.Et dabitis. Neque enim micuerunt sidera frustra,nec frustra volucrum tractus cervice draconumcurrus adest.” Aderat demissus ab aethere currus.Quo simul adscendit frenataque colla draconumpermulsit manibusque leves agitavit habenas,sublimis rapitur subiectaque Thessala Tempedespicit et Threces regionibus applicat angues:et quasque Ossa tulit quasque altus Pelion herbasOthrysque Pindusque et Pindo maior Olympusperspicit, et placitas partim radice revellit,partim succidit curvamine falcis aenae.Multa quoque Apidani placuerunt gramina ripis,multa quoque Amphrysi neque eras inmunis, Enipeu;nec non Peneos, nec non Spercheides undaecontribuere aliquid iuncosaque litora Boebes.Carpsit et Euboica vivax Anthedone gramen,nondum mutato vulgatum corpore Glauci.Et iam nona dies curru pennisque draconumnonaque nox omnes lustrantem viderat agros,cum rediit. Neque erant tacti, nisi odore, dracones,et tamen annosae pellem posuere senectae.Constitit adveniens citra limenque foresqueet tantum caelo tegitur refugitque virilescontactus statuitque aras de caespite binas,dexteriore Hecates, ast laeva parte Iuventae.