Sustinet ad Procnen post talia facta reverti.Coniuge quae viso germanam quaerit: at illedat gemitus fictos commentaque funera narrat,et lacrimae fecere fidem. Velamima Procnederipit ex umeris auro fulgentia latoinduiturque atras vestes et inane sepulcrumconstituit falsisque piacula manibus infertet luget non sic lugendae fata sororis.Signa deus bis sex acto lustraverat anno.Quid faciat Philomela? fugam custodia claudit,structa rigent solido stabulorum moenia saxo,os mutum facti caret indice. Grande dolorisingenium est, miserisque venit sollertia rebus.Stamina barbarica suspendit callida telapurpureasque notas filis intexuit albis,indicium sceleris; perfectaque tradidit uni,utque ferat dominae gestu rogat: illa rogatapertulit ad Procnen, nec scit, quid tradat in illis.Evolvit vestes saevi matrona tyrannifortunaeque suae carmen miserabile legitet (mirum potuisse) silet. Dolor ora repressit,verbaque quaerenti satis indignantia linguaedefuerunt; nec flere vacat, sed fasque nefasqueconfusura ruit, poenaeque in imagine tota est.Tempus erat, quo sacra solent trieterica BacchiSithoniae celebrare nurus: nox conscia sacris.Nocte sonat Rhodope tinnitibus aeris acuti,nocte sua est egressa domo regina deiqueritibus instruitur furialiaque accipit arma.Vite caput tegitur, lateri cervina sinistrovellera dependent, umero levis incubat hasta.Concita per silvas turba comitante suarumterribilis Procne furiisque agitata doloris,Bacche, tuas simulat. Venit ad stabula avia tandemexululatque euhoeque sonat portasque refringitgermanamque rapit; raptaeque insignia Bacchiinduit et vultus hederarum frondibus abditattonitamque trahens intra sua moenia ducit.Ut sensit tetigisse domum Philomela nefandam,horruit infelix totoque expalluit ore.