sed cum luce tamen dubiae confinia noctis:tecta repente quati pinguesque ardere videnturlampades et rutilis conlucere ignibus aedesfalsaque saevarum simulacra ululare ferarum.Fumida iamdudum latitant per tecta sorores,diversaeque locis ignes ac lumina vitant;dumque petunt tenebras, parvos membrana per artusporrigitur tenuique includit bracchia pinna.Nec qua perdiderint veterem ratione figuramscire sinunt tenebrae. Non illas pluma levavit,sustinuere tamen se perlucentibus alis;conataeque loqui minimam et pro corpore vocememittunt, peraguntque leves stridore querellas.Tectaque, non silvas celebrant lucemque perosaenocte volant, seroque tenent a vespere nomen.Tum vero totis Bacchi memorabile Thebisnumen erat, magnasque novi matertera viresnarrat ubique dei, de totque sororibus expersuna doloris erat, nisi quem fecere sorores.Adspicit hanc natis thalamoque Athamantis habentemsublimes animos et alumno numine Iuno,nec tulit, et secum “potuit de paelice natusvertere Maeonios pelagoque inmergere nautaset laceranda suae nati dare viscera matriet triplices operire novis Minyeidas alis:nil poterit Iuno nisi inultos flere dolores?idque mihi satis est? haec una potentia nostra est?ipse docet, quid agam (fas est et ab hoste doceri),quidque furor valeat, Penthea caede satisqueac super ostendit: cur non stimuletur eatqueper cognata suis exempla furoribus Ino?”Est via declivis funesta nubila taxo,ducit ad infernas per muta silentia sedes.Styx nebulas exhalat iners, umbraeque recentesdescendunt illac simulacraque functa sepulcris.Mille capax aditus et apertas undique portasurbs habet, utque fretum de tota flumina terra,sic omnes animas locus accipit ille, nec ulliexiguus populo est, turbamve accedere sentit.Errant exsangues sine corpore et ossibus umbrae,