Dissipat hunc radiis Hyperione natus iterquedat tibi, qua possis defossos promere vultus.Nec tu iam poteras enectum pondere terraetollere, nympha, caput corpusque exsangue iacebas.Nil illo fertur volucrum moderator equorumpost Phaethonteos vidisse dolentius ignes.Ille quidem gelidos radiorum viribus artussi queat in vivum temptat revocare calorem:sed quoniam tantis fatum conatibus obstat,nectare odorato sparsit corpusque locumque,multaque praequestus “tanges tamen aethera” dixit.Protinus inbutum caelesti nectare corpusdilicuit terramque suo madefecit odore:virgaque per glaebas sensim radicibus actisturea surrexit tumulumque cacumine rupit.At Clytien, quamvis amor excusare dolorem,indiciumque dolor poterat, non amplius auctorlucis adit venerisque modum sibi fecit in illa.Tabuit ex illo dementer amoribus usanympha larum inpatiens, et sub Iove nocte diequesedit humo nuda, nudis incompta capillis,perque novem luces expers undaeque cibiquerore mero lacrimisque suis ieiunia pavitnec se movit humo: tantum spectabat euntisora dei vultusque suos flectebat ad illum.Membra ferunt haesisse solo, partemque colorisluridus exsangues pallor convertit in herbas;est in parte rubor, violaeque simillimus oraflos tegit. Illa suum, quamvis radice tenetur,vertitur ad Solem, mutataque servat amorem.”Dixerat, et factum mirabile ceperat aures.Pars fieri potuisse negant, pars omnia verosposse deos memorant: sed non et Bacchus in illis.Poscitur Alcithoe, postquam siluere sorores.Quae radio stantis percurrens stamina telae“vulgatos taceo” dixit “pastoris amoresDaphnidis Idaei, quem nymphe paelicis iracontulit in saxum (tantus dolor urit amantes).Nec loquor, ut quondam naturae iure novatoambiguus fuerit modo vir, modo femina Sithon.