Cedit Agenorides paulum spolioque leonissustinet incursus instantiaque ora retardatcuspide praetenta. Furit ille et inania durovulnera dat ferro figitque in acumine dentes.Iamque venenifero sanguis manare palatocoeperat et virides adspergine tinxerat herbas:sed leve vulnus erat, quia se retrahebat ab ictulaesaque colla dabat retro plagamque sederecedendo arcebat nec longius ire sinebat,donec Agenorides coniectum in guttura ferrumusque sequens pressit, dum retro quercus euntiobstitit, et fixa est pariter cum robore cervix.Pondere serpentis curvata est arbor et imaparte flagellari gemuit sua robora caudae.Dum spatium victor victi considerat hostis,vox subito audita est; neque erat cognoscere promptumunde, sed audita est: “Quid, Agenore nate, peremptumserpentem spectas? et tu spectabere serpens.”Ille diu pavidus pariter cum mente coloremperdiderat, gelidoque comae terrore rigebant.Ecce viri fautrix, superas delapsa per auras,Pallas adest motaeque iubet supponere terraevipereos dentes, populi incrementa futuri.Paret et, ut presso sulcum patefecit aratro,spargit humi iussos, mortalia semina, dentes.Inde (fide maius) glaebae coepere moveri,primaque de sulcis acies apparuit hastae,tegmina mox capitum picto nutantia cono,mox umeri pectusque onerataque bracchia telisexsistunt, crescitque seges clipeata virorum.Sic ubi tolluntur festis aulaea theatris,surgere signa solent primumque ostendere vultus,cetera paulatim, placidoque educta tenoretota patent imoque pedes in margine ponunt.Territus hoste novo Cadmus capere arma parabat:“ne cape”, de populo, quem terra creaverat, unusexclamat “nec te civilibus insere bellis.”Atque ita terrigenis rigido de fratribus unumcomminus ense ferit; iaculo cadit eminus ipse.Hunc quoque qui leto dederat, non longius illo