De modo viginti (tot enim ratis illa ferebat)restabam solus. Pavidum gelidumque trementicorpore vixque meum firmat deus “excute” dicens“corde metum Diamque tene.” Delatus in illamaccessi sacris Baccheaque sacra frequento.”“Praebuimus longis” Pentheus “ambagibus aures”inquit “ut ira mora vires absumere posset.Praecipitem famuli rapite hunc cruciataque diriscorpora tormentis Stygiae demittite nocti.”Protinus abstractus solidis Tyrrhenus Acoetesclauditur in tectis; et dum crudelia iussaeinstrumenta necis ferrumque ignesque parantur,sponte sua patuisse fores lapsasque lacertissponte sua fama est nullo solvente catenas.Perstat Echionides. Nec iam iubet ire, sed ipsevadit, ubi electus facienda ad sacra Cithaeroncantibus et clara bacchantum voce sonabat.Ut fremit acer equus, cum bellicus aere canorosigna dedit tubicen, pugnaeque adsumit amorem,Penthea sic ictus longis ululatibus aethermovit, et audito clamore recanduit ira.Monte fere medio est, cingentibus ultima silvis,purus ab arboribus, spectabilis undique campus.Hic oculis illum cernentem sacra profanisprima videt, prima est insano concita cursu,prima suum misso violavit Penthea thyrsomater. “Io, geminae” clamavit “adeste sorores!ille aper, in nostris errat qui maximus agris,ille mihi feriendus aper.” Ruit omnis in unumturba furens; cunctae coeunt trepidumque sequuntur,iam trepidum, iam verba minus violenta loquentem,iam se damnantem, iam se peccasse fatentem.Saucius ille tamen “fer opem, matertera” dixit“Autonoë! moveant animos Actaeonis umbrae.”Illa, quis Actaeon, nescit dextramque precantisabstulit: Inoo lacerata est altera raptu.Non habet infelix quae matri bracchia tendat,trunca sed ostendens deiectis vulnera membris“adspice, mater!” ait. Visis ululavit Agauecollaque iactavit movitque per aera crinem