“me miserum!” dicturus erat: vox nulla secuta est.Ingemuit: vox illa fuit, lacrimaeque per oranon sua fluxerunt; mens tantum pristina mansit.Quid faciat? repetatne domum et regalia tectaan lateat silvis? pudor hoc, timor impedit illud.Dum dubitat, videre canes. Primumque MelampusIchnobatesque sagax latratu signa dedere,Gnosius Ichnobates, Spartana gente Melampus.Inde ruunt alii rapida velocius aura,Pamphagus et Dorceus et Oribasus, Arcades omnes,Nebrophonusque valens et trux cum Laelape Theronet pedibus Pterelas et naribus utilis Agre,Hylaeusque ferox, nuper percussus ab apro,deque lupo concepta Nape, pecudesque secutaPoemenis et natis comitata Harpyia duobus,et substricta gerens Sicyonius ilia Ladon,et Dromas et Canache Sticteque et Tigris et Alceet niveis Leucon et villis Asbolus atrispraevalidusque Lacon et cursu fortis Aelloet Thous et Cyprio velox cum fratre Lycisce,et nigram medio frontem distinctus ab alboHarpalos, et Melaneus hirsutaque corpore Lachne,et patre Dictaeo, sed matre Laconide natiLabros et Argiodus, et acutae vocis Hylactor,quosque referre mora est. Ea turba cupidine praedaeper rupes scopulosque adituque carentia saxa,quaque est difficilis quaque est via nulla, sequuntur.Ille fugit per quae fuerat loca saepe secutus,heu famulos fugit ipse suos. Clamare libebat“Actaeon ego sum, dominum cognoscite vestrum!”Verba animo desunt: resonat latratibus aether.Prima Melanchaetes in tergo vulnera fecit,proxima Therodamas, Oresitrophus haesit in armo:tardius exierant, sed per compendia montisanticipata via est. Dominum retinentibus illis,cetera turba coit confertque in corpore dentes.Iam loca vulneribus desunt. Gemit ille sonumque,etsi non hominis, quem non tamen edere possitcervus habet, maestisque replet iuga nota querellis.Et genibus pronis supplex similisque roganti