tecta petit. Domus est imis in vallibus huiusabdita, sole carens, non ulli pervia vento,tristis et ignavi plenissima frigoris, et quaeigne vacet semper, caligine semper abundet.Huc ubi pervenit belli metuenda virago,constitit ante domum (neque enim succedere tectisfas habet) et postes extrema cuspide pulsat.Concussae patuere fores. Videt intus edentemvipereas carnes, vitiorum alimenta suorum,Invidiam, visaque oculos avertit. At illasurgit humo pigre semesarumque relinquitcorpora serpentum passuque incedit inerti;utque deam vidit formaque armisque decoram,ingemuit vultumque ima ad suspiria duxit.Pallor in ore sedet, macies in corpore toto,nusquam recta acies, livent rubigine dentes,pectora felle virent, lingua est suffusa veneno.Risus abest, nisi quem visi movere dolores.Nec fruitur somno, vigilacibus excita curis,sed videt ingratos intabescitque videndosuccessus hominum, carpitque et carpitur una,suppliciumque suum est. Quamvis tamen oderat illam,talibus adfata est breviter Tritonia dictis:“Infice tabe tua natarum Cecropis unam.Sic opus est. Aglauros ea est.” Haud plura locutafugit et impressa tellurem reppulit hasta.Illa deam obliquo fugientem lumine cernensmurmura parva dedit, successurumque Minervaeindoluit, baculumque capit, quod spinea totumvincula cingebant, adopertaque nubibus atris,quacumque ingreditur, florentia proterit arvaexuritque herbas et summa cacumina carpit,adflatuque suo populos urbesque domosquepolluit. Et tandem Tritonida conspicit arcemingeniis opibusque et festa pace virentem,vixque tenet lacrimas, quia nil lacrimabile cernit.Sed postquam thalamos intravit Cecrope natae,iussa facit pectusque manu ferrugine tinctatangit et hamatis praecordia sentibus implet,inspiratque nocens virus, piceumque per ossa