decertare placet Tatiumque accedere regno.Occiderat Tatius, populisque aequata duobus,Romule, iura dabas, posita cum casside Mavorstalibus adfatur divumque hominumque parentem:“Tempus adest, genitor, quoniam fundamine magnores Romana valet et praeside pendet ab uno,praemia (sunt promissa mihi dignoque nepoti!)solvere et ablatum terris imponere caelo.Tu mihi concilio quondam praesente deorum(nam memoro memorique animo pia verba notavi)“unus erit, quem tu tolles in caerula caeli”dixisti: rata sit verborum summa tuorum!”Adnuit omnipotens et nubibus aera caecisocculuit tonitruque et fulgure terruit orbem:quae sibi promissae sensit rata signa rapinaeinnixusque hastae pressos temone cruentoimpavidus conscendit equos Gradivus et ictuverberis increpuit pronusque per aera lapsusconstitit in summo nemorosi colle Palatireddentemque suo non regia iura Quiritiabstulit Iliaden: corpus mortale per aurasdilapsum tenues, ceu lata plumbea fundamissa solet medio glans intabescere caelo.Pulchra subit facies et pulvinaribus altisdignior, est qualis trabeati forma Quirini.Flebat ut amissum coniunx, cum regia IunoIrin ad Hersiliam descendere limite curvoimperat et vacuae sua sic mandata referre:“O et de Latio, o et de gente Sabinapraecipuum, matrona, decus, dignissima tantiante fuisse viri, coniunx nunc esse Quirini,siste tuos fletus et, si tibi cura videndiconiugis est, duce me lucum pete, colle Quiriniqui viret et templum Romani regis obumbrat.”Paret et in terram pictos delapsa per arcusHersilien iussis compellat vocibus Iris.Illa verecundo vix tollens lumina vultu“o, dea, namque mihi nec, quae sis, dicere promptum est,et liquet esse deam, duc, o duc” inquit “et offerconiugis ora mihi, quem si modo posse videre