cladis adhuc Phrygiae memores, odere PelasgosNeritiaeque ratis viderunt fragmina laetisvultibus et laetis videre rigescere puppemvultibus Alcinoi saxumque increscere ligno.Spes erat, in nymphas animata classe marinas,posse metu monstri Rutulum desistere bello:perstat, habetque deos pars utraque, quodque deorum estinstar, habent animos; nec iam dotalia regnanec sceptrum soceri, nec te, Lavinia virgo,sed vicisse petunt deponendique pudorebella gerunt, tandemque Venus victricia natiarma videt, Turnusque cadit, cadit Ardea, Turnosospite dicta potens. Quem postquam barbarus ensisabstulit et tepida latuerunt tecta favilla,congerie e media tum primum cognita praepessubvolat et cineres plausis everberat alis.Et sonus et macies et pallor et omnia, captamquae deceant urbem, nomen quoque mansit in illaurbis; et ipsa suis deplangitur Ardea pennis.Iamque deos omnes ipsamque Aeneia virtusIunonem veteres finire coegerat iras,cum, bene fundatis opibus crescentis Iuli,tempestivus erat caelo Cythereius heros:ambieratque Venus superos, colloque parentiscircumfusa sui “numquam mihi” dixerat “ullotempore dure pater, nunc sis mitissimus, opto,Aeneaeque meo, qui te de sanguine nostrofecit avum, quamvis parvum des, optime, numen,dummodo des aliquod: satis est inamabile regnumadspexisse semel, Stygios semel isse per amnes.”Adsensere dei, nec coniunx regia vultusimmotos tenuit placatoque adnuit ore;tum pater “estis” ait “caelesti numine digni,quaeque petis, pro quoque petis: cape, nata, quod optas!”Fatus erat: gaudet gratesque agit illa parenti,perque leves auras iunctis invecta columbislitus adit Laurens, ubi tectus harundine serpitin freta flumineis vicina Numicius undis.Hunc iubet Aeneae, quaecumque obnoxia morti,abluere et tacito deferre sub aequora cursu;