addidit obscenis convicia rustica dictis,nec prius os tacuit, quam guttura condidit arbor:arbore enim sucoque licet cognoscere mores;quippe notam linguae bacis oleaster amarisexhibet: asperitas verborum cessit in illas.Hinc ubi legati rediere, negata ferentesarma Aetola sibi, Rutuli sine viribus illisbella instructa gerunt, multumque ab utraque cruorisparte datur; fert ecce avidas in pinea Turnustexta faces, ignesque timent, quibus unda pepercit.Iamque picem et ceras alimentaque cetera flammaeMulciber urebat perque altum ad carbasa malumibat, et incurvae fumabant transtra carinae:cum memor has pinus Idaeo vertice caesassancta deum genetrix tinnitibus aera pulsiaeris et inflati complevit murmure buxi,perque leves domitis invecta leonibus auras“inrita sacrilega iactas incendia dextra,Turne!” ait. “Eripiam, nec me patiente cremabitignis edax nemorum partes et membra meorum.”Intonuit dicente dea, tonitrumque secuticum saliente graves ceciderunt grandine nimbi,aeraque et tumidum subitis concursibus aequorAstraei turbant et eunt in proelia fratres.E quibus alma parens unius viribus usastuppea praerupit Phrygiae retinacula puppisfertque rates pronas medioque sub aequore mergit;robore mollito lignoque in corpora versoin capitum facies puppes mutantur aduncae,in digitos abeunt et crura natantia remi,quodque prius fuerat, latus est mediisque carinasubdita navigiis spinae mutatur in usum,lina comae molles, antemnae bracchia fiunt,caerulus, ut fuerat, color est; quasque ante timebant,illas virgineis exercent lusibus undasnaides aequoreae durisque in montibus ortaemolle fretum celebrant nec eas sua tangit origo.Non tamen oblitae, quam multa pericula saepepertulerint pelago, iactatis saepe carinissupposuere manus, nisi siqua vehebat Achivos: