non poterat (nec vellet amans), irascitur illi,quae sibi praelata est, venerisque offensa repulsaprotinus horrendis infamia pabula sucisconterit et tritis Hecateia carmina miscetcaerulaque induitur velamina perque ferarumagmen adulantum media procedit ab aula,oppositumque petens contra Zancleia saxaRhegion ingreditur ferventes aestibus undas,in quibus ut solida ponit vestigia terrasummaque decurrit pedibus super aequora siccis.Parvus erat gurges, curvos sinuatus in arcus,grata quies Scyllae; quo se referebat ab aestuet maris et caeli, medio cum plurimus orbesol erat et minimas a vertice fecerat umbras.Hunc dea praevitiat portentificisque venenisinquinat, hic pressos latices radice nocentispargit et obscurum verborum ambage novorumter noviens carmen magico demurmurat ore.Scylla venit mediaque tenus descenderat alvo,cum sua foedari latrantibus inguina monstrisadspicit ac primo credens non corporis illasesse sui partes refugitque abigitque timetqueora proterva canum, sed quos fugit, attrahit unaet corpus quaerens femorum crurumque pedumque,Cerbereos rictus pro partibus invenit illis:statque canum rabie subiectaque terga feraruminguinibus truncis uteroque exstante coercet.Flevit amans Glaucus nimiumque hostiliter usaeviribus herbarum fugit conubia Circes;Scylla loco mansit cumque est data copia primum,in Circes odium sociis spoliavit Ulixen;mox eadem Teucras fuerat mersura carinas,ni prius in scopulum, qui nunc quoque saxeus exstat,transformata foret: scopulum quoque navita vitat.Hunc ubi Troianae remis avidamque Charybdimevicere rates, cum iam prope litus adessetAusonium, Libycas vento referuntur ad oras.Excipit Aenean illic animoque domoquenon bene discidium Phrygii latura maritiSidonis; inque pyra sacri sub imagine facta