fractaque dissiluit percusso lammina callo.Ut satis inlaesos miranti praebuit artus,“nunc age,” ait Caeneus, “nostro tua corpora ferrotemptemus!” capuloque tenus demisit in armosensem fatiferum caecumque in viscera movitversavitque manu vulnusque in vulnere fecit.Ecce ruunt vasto rabidi clamore bimembrestelaque in hunc omnes unum mittuntque feruntque.Tela retusa cadunt: manet inperfossus ab omniinque cruentatus Caeneus Elateius ictu.Fecerat attonitos nova res. “Heu dedecus ingens!”Monychus exclamat, “populus superamur ab unovixque viro: quamquam ille vir est, nos segnibus actisquod fuit ille, sumus! Quid membra inmania prosunt?Quid geminae vires et quod fortissima rerumin nobis duplex natura animalia iunxit?Nec nos matre dea, nec nos Ixione natosesse reor, qui tantus erat, Iunonis ut altaespem caperet: nos semimari superamur ab hoste!Saxa trabesque super totosque involvite montesvivacemque animam missis elidite silvis!silva premat fauces, et erit pro vulnere pondus.”Dixit et insanis deiectam viribus austriforte trabem nactus validum coniecit in hostemexemplumque fuit, parvoque in tempore nudusarboris Othrys erat, nec habebat Pelion umbras.Obrutus inmani tumulo sub pondere Caeneusaestuat arboreo congestaque robora durisfert umeris. Sed enim postquam super ora caputquecrevit onus neque habet, quas ducat, spiritus auras,deficit interdum, modo se super aera frustratollere conatur iactasque evolvere silvas,interdumque movet, veluti, quam cernimus, ecce,ardua si terrae quatiatur motibus Ide.Exitus in dubio est: alii sub inania corpusTartara detrusum silvarum mole ferebant;abnuit Ampycides medioque ex aggere fulvisvidit avem pennis liquidas exire sub auras,quae mihi tum primum, tunc est conspecta supremum.Hanc ubi lustrantem leni sua castra volatu