invitat somnos crepitantibus unda lapillis.Ante fores antri fecunda papavera florentinnumeraeque herbae, quarum de lacte soporemnox legit et spargit per opacas umida terras.Ianua nec verso stridores cardine reddit:nulla domo tota, custos in limine nullus.At medio torus est ebeno sublimis in antro,plumeus, unicolor, pullo velamine tectus:quo cubat ipse deus membris languore solutis.Hunc circa passim varias imitantia formassomnia vana iacent totidem, quot messis aristas,silva gerit frondes, eiectas litus harenas.Quo simul intravit manibusque obstantia virgosomnia dimovit, vestis fulgore reluxitsacra domus, tardaque deus gravitate iacentesvix oculos tollens iterumque iterumque relabenssummaque percutiens nutanti pectora mento,excussit tandem sibi se; cubitoque levatus,quid veniat (cognovit enim), scitatur. At illa:“Somne, quies rerum, placidissime, Somne, deorum,pax animi, quem cura fugit, qui corpora durisfessa ministeriis mulces reparasque labori,somnia, quae veras aequent imitantia formas,Herculea Trachine iube sub imagine regisAlcyonen adeant simulacraque naufraga fingant.Imperat hoc Iuno.” Postquam mandata peregit,Iris abit (neque enim ulterius tolerare soporisvim poterat), labique ut somnum sensit in artus,effugit et remeat per quos modo venerat arcus.At pater e populo natorum mille suorumexcitat artificem simulatoremque figuraeMorphea: non illic quisquam sollertius alterexprimit incessus vultumque sonumque loquendi.Adicit et vestes et consuetissima cuiqueverba; sed hic solos homines imitatur, at alterfit fera, fit volucris, fit longo corpore serpens:hunc Icelon superi, mortale Phobetora vulgusnominat. Est etiam diversae tertius artisPhantasos: ille in humum saxumque undamque trabemquequaeque vacant anima, fallaciter omnia transit.