illius ante oculos ut agant sua corpora fluctus,optat et exanimis manibus tumuletur amicis.Dum natat, absentem, quotiens sinit hiscere fluctus,nominat Alcyonen ipsisque inmurmurat undis.Ecce super medios fluctus niger arcus aquarumfrangitur et rupta mersum caput obruit unda.Lucifer obscurus nec quem cognoscere possesilla luce fuit, quoniamque excedere caelonon licuit, densis texit sua nubibus ora.Aeolis interea tantorum ignara malorumdinumerat noctes, et iam, quas induat illefestinat vestes, iam quas, ubi venerit ille,ipsa gerat, reditusque sibi promittit inanes.Omnibus illa quidem superis pia tura ferebat,ante tamen cunctos Iunonis templa colebatproque viro, qui nullus erat, veniebat ad arasutque foret sospes coniunx suus utque rediret,optabat, nullamque sibi praeferret; at illihoc de tot votis poterat contingere solum.At dea non ultra pro functo morte rogarisustinet; utque manus funestas arceat aris,“Iri, meae” dixit “fidissima nuntia vocis,vise soporiferam Somni velociter aulamexstinctique iube Ceycis imagine mittatsomnia ad Alcyonen veros narrantia casus.”Dixerat: induitur velamina mille colorumIris, et arcuato caelum curvamine signanstecta petit iussi sub nube latentia regis.Est prope Cimmerios longo spelunca recessu,mons cavus, ignavi domus et penetralia Somni:quo numquam radiis oriens mediusve cadensvePhoebus adire potest. Nebulae caligine mixtaeexhalantur humo dubiaeque crepuscula lucis.Non vigil ales ibi cristati cantibus orisevocat auroram, nec voce silentia rumpuntsollicitive canes canibusve sagacior anser.Non fera, non pecudes, non moti flamine ramihumanaeve sonum reddunt convicia linguae:muta quies habitat; saxo tamen exit ab imorivus aquae Lethes, per quem cum murmure labens