quam restagnantis fecit maris unda paludem.Inde fragore gravi strepitus loca proxima terretbelua vasta, lupus! Udisque paludibus exit,oblitus et spumis et sparsus sanguine rictus,fulmineus, rubra suffusus lumina flamma.Qui quamquam saevit pariter rabieque fameque,acrior est rabie: neque enim ieiunia curatcaede boum diramque famem finire, sed omnevulnerat armentum sternitque hostiliter omne.Pars quoque de nobis funesto saucia morsu,dum defensamus, leto est data. Sanguine litusundaque prima rubet demugitaeque paludes. —Sed mora damnosa est, nec res dubitare remittit:dum superest aliquid, cuncti coeamus et arma,arma capessamus coniunctaque tela feramus!”Dixerat agrestis; nec Pelea damna movebant,sed, memor admissi, Nereida conligit orbamdamna sua inferias exstincto mittere Phoco.Induere arma viros violentaque sumere telarex iubet Oetaeus; cum quis simul ipse parabatire, sed Alcyone coniunx excita tumultuprosilit et, nondum totos ornata capillos,disicit hos ipsos, colloque infusa mariti,mittat ut auxilium sine se, verbisque precaturet lacrimis, animasque duas ut servet in una.Aeacides illi: “Pulchros, regina, piosquepone metus! Plena est promissi gratia vestri.Non placet arma mihi contra nova monstra moveri:numen adorandum pelagi est.” Erat ardua turrisarce focus summa, fessis loca grata carinis.Adscendunt illuc stratosque in litore tauroscum gemitu adspiciunt vastatoremque cruentoore ferum, longos infectum sanguine villos.Inde manus tendens in aperti litora ponticaeruleam Peleus Psamathen, ut finiat iram,orat, opemque ferat; nec vocibus illa rogantisflectitur Aeacidae: Thetis hanc pro coniuge supplexaccepit veniam. Sed enim revocatus ab acricaede lupus perstat, dulcedine sanguinis asper,donec inhaerentem lacerae cervice iuvencae