Namque ego (crede mihi) si te quoque pontus haberet,te sequerer, coniunx, et me quoque pontus haberet.O utinam possim populos reparare paternisartibus atque animas formatae infundere terrae!Nunc genus in nobis restat mortale duobus(sic visum superis) hominumque exempla manemus.”Dixerat, et flebant. Placuit caeleste precarinumen et auxilium per sacras quaerere sortes.Nulla mora est: adeunt pariter Cephisidas undas,ut nondum liquidas, sic iam vada nota secantes.Inde ubi libatos inroravere liquoresvestibus et capiti, flectunt vestigia sanctaead delubra deae, quorum fastigia turpipallebant musco stabantque sine ignibus arae.Ut templi tetigere gradus, procumbit uterquepronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxoatque ita “si precibus” dixerunt “numina iustisvicta remollescunt, si flectitur ira deorum,dic, Themi, qua generis damnum reparabile nostriarte sit, et mersis fer opem, mitissima, rebus.”Mota dea est sortemque dedit: “Discedite temploet velate caput cinctasque resolvite vestesossaque post tergum magnae iactate parentis.”Obstipuere diu, rumpitque silentia vocePyrrha prior iussisque deae parere recusat,detque sibi veniam pavido rogat ore, pavetquelaedere iactatis maternas ossibus umbras.Interea repetunt caecis obscura latebrisverba datae sortis secum inter seque volutant.Inde Promethides placidis Epimethida dictismulcet et “aut fallax” ait “est sollertia nobis,aut pia sunt nullumque nefas oracula suadent.Magna parens terra est, lapides in corpore terraeossa reor dici; iacere hos post terga iubemur.”Coniugis augurio quamquam Titania mota est,spes tamen in dubio est: adeo caelestibus ambodiffidunt monitis. Sed quid temptare nocebit?Discedunt velantque caput tunicasque recinguntet iussos lapides sua post vestigia mittunt.Saxa (quis hoc credat, nisi sit pro teste vetustas?)