Praecipue si cultus erit speculoque placebit,Posse suo tangi credet amore deas.Sed te, quaecumque est, moderate iniuria turbet,Nec sis audita paelice mentis inops.Nec cito credideris: quantum cito credere laedat,Exemplum vobis non leve Procris erit.Est prope purpureos colles florentis HymettiFons sacer et viridi caespite mollis humus:Silva nemus non alta facit; tegit arbutus herbam,Ros maris et lauri nigraque myrtus olent:Nec densum foliis buxum fragilesque myricae,Nec tenues cytisi cultaque pinus abest.Lenibus inpulsae zephyris auraque salubriTot generum frondes herbaque summa tremit.Grata quies Cephalo: famulis canibusque relictisLassus in hac iuvenis saepe resedit humo,'Quae' que 'meos releves aestus,' cantare solebat'Accipienda sinu, mobilis aura, veni.'Coniugis ad timidas aliquis male sedulus auresAuditos memori detulit ore sonos;Procris ut accepit nomen, quasi paelicis, Aurae,Excidit, et subito muta dolore fuit;Palluit, ut serae lectis de vite racemisPallescunt frondes, quas nova laesit hiemps,Quaeque suos curvant matura cydonia ramos,Cornaque adhuc nostris non satis apta cibis.Ut rediit animus, tenues a pectore vestesRumpit, et indignas sauciat ungue genas;Nec mora, per medias passis furibunda capillisEvolat, ut thyrso concita Baccha, vias.Ut prope perventum, comites in valle relinquit,Ipsa nemus tacito clam pede fortis init.Quid tibi mentis erat, cum sic male sana lateres,Procri? quis adtoniti pectoris ardor erat?Iam iam venturam, quaecumque erat Aura, putabasScilicet, atque oculis probra videnda tuis.Nunc venisse piget (neque enim deprendere velles),Nunc iuvat: incertus pectora versat amor.Credere quae iubeant, locus est et nomen et index,Et quia mens semper quod timet, esse putat.