Dicta erit isse foras: intus fortasse videre est:Isse foras, et te falsa videre puta.Clausa tibi fuerit promissa ianua nocte:Perfer et inmunda ponere corpus humo.Forsitan et vultu mendax ancilla superboDicet 'quid nostras obsidet iste fores?'Postibus et durae supplex blandire puellae,Et capiti demptas in fore pone rosas.Cum volet, accedes: cum te vitabit, abibis;Dedecet ingenuos taedia ferre sui.'Effugere hunc non est' quare tibi possit amicaDicere? non omni tempore sensus obest.Nec maledicta puta, nec verbera ferre puellaeTurpe, nec ad teneros oscula ferre pedes.Quid moror in parvis? Animus maioribus instat;Magna canam: toto pectore, vulgus, ades.Ardua molimur, sed nulla, nisi ardua, virtus:Difficilis nostra poscitur arte labor.Rivalem patienter habe, victoria tecumStabit: eris magni victor in arce Iovis.Haec tibi non hominem, sed quercus crede PelasgasDicere: nil istis ars mea maius habet.Innuet illa, feras; scribet, ne tange tabellas:Unde volet, veniat; quoque libebit, eat.Hoc in legitima praestant uxore mariti,Cum, tener, ad partes tu quoque, somne, venis.Hac ego, confiteor, non sum perfectus in arte;Quid faciam? monitis sum minor ipse meis.Mene palam nostrae det quisquam signa puellae,Et patiar, nec me quo libet ira ferat?Oscula vir dederat, memini, suus: oscula questusSum data; barbaria noster abundat amor.Non semel hoc vitium nocuit mihi: doctior ille,Quo veniunt alii conciliante viri.Sed melius nescisse fuit: sine furta tegantur,Ne fugiat ficto fassus ab ore pudor.Quo magis, o iuvenes, deprendere parcite vestras:Peccent, peccantes verba dedisse putent.Crescit amor prensis; ubi par fortuna duorum est,In causa damni perstat uterque sui.