Nobilitas sub amore iacet! miserere priorumEt, mihi si non vis parcere, parce meis!Est mihi dotalis tellus Iovis insula, Crete —Serviat Hippolyto regia tota meo!Flecte, ferox, animos! potuit corrumpere taurumMater; eris tauro saevior ipse truci?Per Venerem, parcas, oro, quae plurima mecum est!Sic numquam, quae te spernere possit, ames;Sic tibi secretis agilis dea saltibus adsit,Silvaque perdendas praebeat alta feras;Sic faveant Satyri montanaque numina Panes,Et cadat adversa cuspide fossus aper;Sic tibi dent Nymphae, quamvis odisse puellasDiceris, arentem quae levet unda sitim!Addimus his precibus lacrimas quoque; verba precantisQui legis, et lacrimas finge videre meas!