Me miseram! quanto planguntur litora fluctu,Et latet obscura condita nube dies!Forsitan ad pontum mater pia venerit Helles,Mersaque roratis nata fleatur aquis —An mare ab inviso privignae nomine dictumVexat in aequoream versa noverca deam?Non favet, ut nunc est, teneris locus iste puellis;Hac Helle periit, hac ego laedor aqua.At tibi flammarum memori, Neptune, tuarumNullus erat ventis inpediendus amor —Si neque Amymone nec, laudatissima forma,Criminis est Tyro fabula vana tui,Lucidaque Alcyone Calyceque Hecataeone nata,Et nondum nexis angue Medusa comis,Flavaque Laudice caeloque recepta Celaeno,Et quarum memini nomina lecta mihi.Has certe pluresque canunt, Neptune, poetaeMolle latus lateri conposuisse tuo.Cur igitur, totiens vires expertus amoris,Adsuetum nobis turbine claudis iter?Parce, ferox, latoque mari tua proelia misce!Seducit terras haec brevis unda duas.Te decet aut magnas magnum iactare carinas,Aut etiam totis classibus esse trucem;Turpe deo pelagi iuvenem terrere natantem,Gloriaque est stagno quolibet ista minor.Nobilis ille quidem est et clarus origine, sed nonA tibi suspecto ducit Ulixe genus.Da veniam servaque duos! natat ille, sed isdemCorpus Leandri, spes mea pendet aquis.Sternuit en lumen! — posito nam scribimus illo —Sternuit et nobis prospera signa dedit.Ecce, merum nutrix faustos instillat in ignes,'Cras' que 'erimus plures,' inquit, et ipsa bibit.Effice nos plures, evicta per aequora lapsus,O penitus toto corde recepte mihi!In tua castra redi, socii desertor amoris;Ponuntur medio cur mea membra toro?Quod timeas, non est! auso Venus ipsa favebit,Sternet et aequoreas aequore nata vias.