Sic placuit fatis; quae ne convellere temptes,Accipe cum vera dicta relata fide.Matris adhuc utero partu remorante tenebar;Iam gravidus iusto pondere venter erat.Illa sibi ingentem visa est sub imagine somniFlammiferam pleno reddere ventre facem.Territa consurgit metuendaque noctis opacaeVisa seni Priamo; vatibus ille refert.Arsurum Paridis vates canit Ilion igni —Pectoris, ut nunc est, fax fuit illa mei!Forma vigorque animi, quamvis de plebe videbar,Indicium tectae nobilitatis erat.Est locus in mediis nemorosae vallibus IdaeDevius et piceis ilicibusque frequens,Qui nec ovis placidae nec amantis saxa capellaeNec patulo tardae carpitur ore bovis.Hinc ego Dardaniae muros excelsaque tectaEt freta prospiciens arbore nixus eram —Ecce! pedum pulsu visa est mihi terra moveri —Vera loquar veri vix habitura fidem —Constitit ante oculos actus velocibus alisAtlantis magni Pleionesque nepos —Fas vidisse fuit, fas sit mihi visa referre! —Inque dei digitis aurea virga fuit;Tresque simul divae, Venus et cum Pallade Iuno,Graminibus teneros inposuere pedes.Obstipui, gelidusque comas erexerat horror,Cum mihi 'pone metum!' nuntius ales ait,'Arbiter es formae; certamina siste dearum;Vincere quae forma digna sit una duas!'Neve recusarem, verbis Iovis imperat et seProtinus aetheria tollit in astra via.Mens mea convaluit, subitoque audacia venit,Nec timui vultu quamque notare meo.Vincere erant omnes dignae iudexque querebarNon omnes causam posse tenere suam.Sed tamen ex illis iam tunc magis una placebat,Hanc esse ut scires, unde movetur amor.Tantaque vincendi cura est; ingentibus ardentIudicium donis sollicitare meum.