Ipsa quoque infantis cum vulnere prosequar umbrasNec mater fuero dicta nec orba diu.Tu tamen, o frustra miserae sperate sorori,Sparsa, precor, nati collige membra tui,Et refer ad matrem socioque inpone sepulcro,Urnaque nos habeat quamlibet arta duos!Vive memor nostri, lacrimasque in vulnera funde,Neve reformida corpus amantis amans.Tu, rogo, dilectae nimium mandata sororisPerfice; mandatis obsequar ipsa patris!