Nunc ego non tantum, quae sum passura, recordor,Et quaecumque potest ulla relicta pati:Occurrunt animo pereundi mille figurae,Morsque minus poenae quam mora mortis habet.Iam iam venturos aut hac aut suspicor illac,Qui lanient avido viscera dente, lupos.Quis scit an et fulvos tellus alat ista leones?Forsitan et saevas tigridas insula habet.Et freta dicuntur magnas expellere phocas!Quis vetat et gladios per latus ire meum?Tantum ne religer dura captiva catena,Neve traham serva grandia pensa manu,Cui pater est Minos, cui mater filia Phoebi,Quodque magis memini, quae tibi pacta fui!Si mare, si terras porrectaque litora vidi,Multa mihi terrae, multa minantur aquae.Caelum restabat — timeo simulacra deorum!Destitutor rabidis praeda cibusque feris;Sive colunt habitantque viri, diffidimus illis —Externos didici laesa timere viros.Viveret Androgeos utinam! nec facta luissesInpia funeribus, Cecropi terra, tuis;Nec tua mactasset nodoso stipite, Theseu,Ardua parte virum dextera, parte bovem;Nec tibi, quae reditus monstrarent, fila dedissem,Fila per adductas saepe recepta manus.Non equidem miror, si stat victoria tecum,Strataque Cretaeam belua planxit humum.Non poterant figi praecordia ferrea cornu;Ut te non tegeres, pectore tutus eras.Illic tu silices, illic adamanta tulisti,Illic, qui silices, Thesea, vincat, habes.Crudeles somni, quid me tenuistis inertem?Aut semel aeterna nocte premenda fui.Vos quoque crudeles, venti, nimiumque paratiFlaminaque in lacrimas officiosa meas.Dextera crudelis, quae me fratremque necavit,Et data poscenti, nomen inane, fides!In me iurarunt somnus ventusque fidesque;Prodita sum causis una puella tribus!