Munus eas gratum! te laeta mente receptumProtinus articulis induat illa suis;Tam bene convenias, quam mecum convenit illi,Et digitum iusto commodus orbe teras!Felix, a domina tractaberis, anule, nostra;Invideo donis iam miser ipse meis.O utinam fieri subito mea munera possemArtibus Aeaeae Carpathiive senis!Tunc ego, cum cupiam dominae tetigisse papillasEt laevam tunicis inseruisse manum,Elabar digito quamvis angustus et haerens,Inque sinum mira laxus ab arte cadam.Idem ego, ut arcanas possim signare tabellas,Neve tenax ceram siccaque gemma trahat,Umida formosae tangam prius ora puellae —Tantum ne signem scripta dolenda mihi.Sit labor, ut condar loculis: exire negabo,Adstringens digitos orbe minore tuos.Non ego dedecori tibi sum, mea vita, futurus,Quodve tener digitus ferre recuset, onus.Me gere, cum calidis perfundes imbribus artus,Damnaque sub gemmam fer pereuntis aquae —Sed, puto, te nuda mea membra libidine surgent,Et peragam partes anulus ille viri.Inrita quid voveo? parvum proficiscere munus;Illa datam tecum sentiat esse fidem!Pars me Sulmo tenet Paeligni tertia ruris —Parva, sed inriguis ora salubris aquis.Sol licet admoto tellurem sidere findat,Et micet Icarii stella proterva canis,Arva pererrantur Paeligna liquentibus undis,Et viret in tenero fertilis herba solo.Terra ferax Cereris multoque feracior uvis;Dat quoque baciferam Pallada rarus ager;Perque resurgentes rivis labentibus herbasGramineus madidam caespes obumbrat humum.At meus ignis abest. verbo peccavimus uno! —Quae movet ardores est procul; ardor adest.Non ego, si medius Polluce et Castore ponar,In caeli sine te parte fuisse velim.