Exonerat: cogit tantos tolerare laboresSumma ducis virtus, qui nuda fusus arenaExcubat, atque omni Fortunam provocat hora.Omnibus unus adest fatis; quocumque vocatur,Advolat, atque ingens meritum maiusque saluteContulit, in letum vires: puduitque gementemIllo teste mori. Quod ius habuisset in ipsumUlla lues? Casus alieno pectore vincitSpectatorque docet, magnos nil posse dolores.Vix miseris serum tanto lassata pericloAuxilium Fortuna dedit. Gens unica terrasIncolit a saevo serpentum innoxia morsu,Marmaridae Psyili: par lingua potentibus herbis:Ipse cruor tutus, nullumque admittere virus,Vel cantu cessante, potest. Natura locorumIussit, ut immunes mixti serpentibus essentProfuit in mediis sedem posuisse venenisPax illis cum morte data est. Fiducia tanta estSanguinis: in terras parvus cum decidit infans,Ne qua sit externae Veneris mixtura timentes,Letifera dubios explorant aspide partus.Utque Iovis volucer, calido cum protulit ovoImplumes natos, solis convertit ad ortus:Qui potuere pati radios, et lumine rectoSustinuere diem coeli, servantur in usus;Qui Phoebo cessere, iacent: sic pignora gentisPsyllus habet, si quis tactos non horruit angues,Si quis donatis lusit serpentibus infans.Nec solum gens illa sua contenta salute:Excubat hospitibus, contraque nocentia monstraPsyllus adest populis. Qui, tunc Romana secutusSigna, simul iussit statui tentoria ductor,Primum, quas valli spatium comprendit, arenasExpurgat cantu, verbisque fugantibus angues.Ultima castrorum medicatus circuit ignis.Hic ebulum stridet, peregrinaque galbana sudant,Et tamarix non laeta comis, Eoaque costus,Et panacea potens, et Thessala centaurea:Peucedanumque sonat flammis, Erycinaque thapsos;Et larices fumoque gravem serpentibus urunt