Hunc volumus, quem Nilus habet, terraeque nocentiNon haerere queror: crimen commendat arenas.Linquere, si qua fides, Pelusia litora nolo.Tu pete bellorum casus, et signa per orbem,Sexte, paterna move: namque haec mandata reliquitPompeius vobis in nostra condita cura:"Me cum fatalis leto damnaverit hora,Excipite, o nati, bellum civile, nec umquam,Dum tetris aliquis nostra de stirpe manebit,Caesaribus regnare vacet. Vel sceptra, vel urbesLibertate sua validas impellite famaNominis: has vobis partes, haec arma relinquo.Inveniet classes, quisquis Pompeius in undasVenerit: et noster nullis non gentibus heresBella dabit: tantum indomitos memoresque paterniIuris habete animos. Uni parere decebit,Si faciet partes pro libertate, Catoni."Exsolvi tibi, Magne, fidem; mandata peregi.Insidiae valuere tuae, deceptaque vixi,Ne mihi commissas auferrem perfida voces.Iam nunc te per inane chaos, per Tartara, coniux,Si sunt ulla, sequar: quam longo tradita leto,Incertum est: poenas animae vivacis ab ipsaAnte feram. Potuit cernens tua vulnera, Magne,Non fugere in mortem: planctu concussa peribit,Effluet in lacrimas; numquam veniemus ad enses,Aut laqueos, aut praecipites per inania iactus.Turpe, mori post te solo non posse dolore.Sic ubi fata, caput ferali obduxit amictu,Decrevitque pati tenebras, puppisque cavernisDelituit: saevumque arcte complexa doloremPerfruitur lacrimis, et amat pro coniuge luctum.Illam non fluctus stridensque rudentibus EurusMovit, et exsurgens ad summa pericula clamor:Votaque sollicitis faciens contraria nautis,Composita in mortem iacuit, favitque procellis.Prima ratem Cypros spumantibus accipit undis:Inde tenens pelagus, sed iam moderatior, EurusIn Libycas egit sedes, et castra Catonis.Tristis, ut in multo mens est praesaga timore,