Sic orbem torquente Noto Romana iuventusProcubuit, metuensque rapi, constrinxit amictus,Inseruitque manus terrae: nec pondere solo,Sed nisu iacuit, vix sic immobilis Austro:Qui super ingentes cumulos involvit arenae,Atque operit tellure viros. Vix tollere milesMembra valet, multo congestu pulveris haereus.Adligat et stantes adfusae magnus arenaeAgger, et immoti terra surgente tenentur.Saxa tulit penitus discussis proruta muris.Effuditque procul, miranda sorte malorum:Qui nullas videre domos, videre ruinas.Iamque iter omne latet: nec sunt discrimina terraeUlla, nisi aetheriae medio velut aequore flammae.Sideribus novere vias: nec sidera notaOstendit Libycae finitor circulus orae,Multaque devexo terrarum margine celat.Utque calor solvit, quem torserat aera ventusIncensusque dies, manant sudoribus artus,Arent ora siti: conspecta est parva malignaUnda procul vena: quam vix e pulvere milesCorripiens, patulum galeae confudit in orbem,Porrexitque duci. Squalebant pulvere faucesCunctorum: minimumque tenens dux ipse liquorisInvidiosus erat. Mene, inquit, degener unumMiles in hac turba vacuum virtute putasti?Usque adeo mollis primisque caloribus imparSum visus? Quanto poena tu dignior ista es,Qui, populo sitiente, bibas! Sic concitus iraExcussit galeam, suffecitque omnibus unda.Ventum erat ad templum, Libycis quod gentibus unumInculti Garamantes habent. Stat sortifer isticIupiter, ut memorant, sed non aut fulmina vibrans,Aut similis nostro, sed tortis cornibus Ammon.Non illic Libycae posuerunt ditia gentesTempla, nec Eois splendent donaria gemmis.Quamvis Aethiopum populis Arabumque beatisGentibus atque Indis unus sit Iupiter Ammon,Pauper adhuc deus est, nullis violata per aevumDivitiis delubra tenens: morumque priorum