Syrtis alit. Nam litoreis populator arenisImminet, et, nulla portus tangente carina,Novit epes. Sic cum toto commercia mundoNaufragiis Nasamones habent. Hac ire CatonemDura iubet virtus. Illic secura iuventusVentorum, nullasque timens tellure procellas,Aequoreos est passa metus. Nam litore sicco,Quam pelago, Syrtis violentius accipit Austrum.Et terrae magis ille nocens. Non montibus illumAdversis frangit Libye, scopulisque repulsumDissipat, et liquidas e turbine solvit in auras:Nec ruit in silvas, annosaque robora torquensLassatur: patet omne solum, liberque meatuAeoliam rabiem totis exercet habenis:Et non imbriferam contorto pulvere nubemIn flexum violentus agit: pars plurima terraeTollitur, et numquam resoluto vertice pendet.Regna videt pauper Nasamon errantia vento,Discussasque domos: volitantque a culmine raptaeDetecto Garamante casae. Non altius ignisRapta vehit: quantumque licet consurgere fumo,Et violare diem, tantum tenet aera pulvis.Tum quoque Romanum solito violentius agmenAdgreditur, nullusque potest consistere miles,Instabilis, raptis etiam, quas calcat, arenis.Concuteret terras, orbemque a sede moveret,Si solida Libye compage et pondere duroClauderet exesis Austrum scopulosa cavernis:Sed quia mobilibus facilis turbatur arenis,Nusquam luctando stabilis manet: imaque tellusStat, quia summa fugit. Galeas et scuta virorumPilaque contorsit violento spiritus actu,Intentusque tulit magni per inania coeli.Illud in externa forsan longeque remotaProdigium tellure fuit: delapsaque coeloArma timent gentes, hominumque erepta lacertisA superis demissa putant. Sic illa profectoSacrifico cecidere Numae, quae lecta iuventusPatricia cervice movet: spoliaverat AusterAut Boreas populos ancilia nostra ferentes.