Adspexit patrios comites e litore Magnus,Et fratrem: medias praeceps tunc fertur ad undas:Dic ubi sit, germane, parens: stat summa caputqueOrbis, an occidimus? Romanaque Magnus ad umbrasAbstulit? Haec fatur: quem contra talia frater:O felix, quem Sors alias dispersit in oras,Quique nefas audis: oculos, germane, nocentesSpectato genitore fero. Non Caesaris armisOccubuit, dignoque perit auctore ruinae:Rege sub impuro Nilotica rura tenente,Hospitii fretus superis et munere tantoIn proavos, cecidit donati victima regni.Vidi ego magnanimi lacerantes pectora patris:Nec credens Pharium tantum potuisse tyrannum,Litore Niliaco socerum iam stare putavi.Sed me nec sanguis, nec tantum vulnera nostriAdfecere senis, quantum gestata per urbemOra ducis, quae transfixo sublimia piloVidimus: haec, fama est, oculis victoria iniquiServari; scelerisque fidem quaesisse tyrannum.Nam corpus Phariaene canes avidaeque volucresDistulerint, an furtivus, quem vidimus, ignisSolverit, ignoro. Quaecumque iniuria fatiAbstulit hos artus, superis haec crimina dono:Servata de parte queror. Cum talia MagnusAudisset, non in gemitus lacrimasque doloremEffudit; iustaque furens pietate profatur:Praecipitate rates e sicco litore, nautae;Classis in adversos erumpat remige ventos:Ite, duces, mecum: numquam civilibus armisTanta fuit merces, inhumatos condere manes,Sanguine semiviri Magnum satiare tyranni.Non ego Pellaeas arces, adytisque retectumCorpus Alexandri pigra Mareotide mergam?Non mihi pyramidum tumulis evulsus AmasisAtque alii reges Nilo torrente natabunt?Omnia dent poenas nudo tibi, Magne, sepulchra:Evolvam busto iam numen gentibus Isin,Et sacer in Magni cineres mactabitur Apis,Et tectum lino spargam per vulgus Osirin,