At non in Pharia manes iacuere favilla,Nec cinis exiguus tantam compescuit umbram:Prosiluit busto, semustaque membra relinquensDegeneremque rogum, sequitur convexa Tonantis,Qua niger astriferis connectitur axibus aer,Quaque patet terras inter lunaeque meatus,(Semidei manes habitant, quos ignea virtusInnocuos vita patientes aetheris imiFecit) et aeternos animam collegit in orbes.Non illuc auro positi, nec ture sepultiPerveniunt. Illic postquam se lumine veroImplevit, stellasque vagas miratur, et astraFixa polis, vidit quanta sub nocte iaceretNostra dies, risitque sui ludibria trunci.Hinc super Emathiae campos, et signa cruentiCaesaris, ac sparsas volitavit in aequore classes;Et scelerum vindex in sancto pectore BrutiSedit, et invicti posuit se mente Catonis.Ille, ubi pendebant casus, dubiumque manebat,Quem mundi dominum facerent civilia bella,Oderat et Magnum, quamvis comes isset in arma,Auspiciis raptus patriae ductuque senatus:At post Thessalicas clades iam pectore totoPompeianus erat. Patriam tutore carentemExcepit, populi trepidantia membra refovit,Ignavis manibus proiectos reddidit enses,Nec regnum cupiens gessit civilia bella,Nec servire timens. Nil caussa fecit in armisIpse sua: totae post Magni funera partesLibertatis erant: quas ne per litora fusasColligeret rapido victoria Caesaris actu,Corcyrae secreta petit, ac mille carinisAbstulit Emathiae secum fragmenta ruinae.Quis ratibus tantis fugientia crederet ireAgmina? quis pelagus victas arctasse carinas?Dorida tunc Malean, et apertam Taenaron umbris,Inde Cythera petit: Boreaque urgente carinasCreta fugit: Dictaea legit, cedentibus undis,Litora. Tunc ausum classi praecludere portusImpulit ac saevas meritum Phycunta rapinas