Aetas Niliaci nobis suspecta tyranni est:Ardua quippe fides robustos exigit annos.Hinc anceps dubii terret sollertia Mauri:Namque memor generis Carthaginis impia prolesImminet Hesperiae, multusque in pectore vano estHannibal; obliquo maculat qui sanguine regnum,Et Numidas contingit avos, iam supplice VaroIntumuit, viditque loco Romana secundo.Quare agite, Eoum, comites, properemus in orbem.Dividit Euphrates ingentem gurgite mundum,Caspiaque immensos seducunt claustra recessus,Et polus Assyrias alter noctesque diesqueVertit, et abruptum est nostro mare discolor unda,Oceanusque suus. Regnandi sola voluntas.Celsior in campis sonipes, et fortior arcus;Nec puer aut senior letales tendere nervosSegnis, et a nulla mors est incerta sagitta.Primi Pellaeas arcu fregere sarissas,Bactraque Medorum sedem, murisque superbamAssyrias Babylona domos. Nec pila timenturNostra nimis Parthis, audentque in bella venire,Experti Scythicas, Crasso pereunte, sagittas.Spicula nec solo spargunt fidentia ferro;Stridula sed multo saturantur tela veneno.Vulnera parva nocent, fatumque in sanguine summo estO utinam non tanta mihi fiducia saeviisEsset in Arsacidis! Fatis nimis aemula nostrisFata movent Medos, multumque in gente deorum estEffundam populos alia tellure revulsos,Excitosque suis immittam sedibus ortus.Quodsi nos Eoa fides et barbara falluntFoedera, vulgati supra commercia mundiNaufragium Fortuna ferat. Non regna precabor,Quae feci; sed magna feram solatia mortisOrbe iacens alio, nihil haec in membra cruente,Nil socerum fecisse pie. Sed cuncta revolvensVitae fata meae, semper venerabilis illaOrbis parte fui: quantus Maeotida supra!Quantus apud Tanaim toto conspectus in ortu!Quas magis in terras nostrum felicibus actis