Cogit inoffensae currus accedere metae.Ostendit terras Titan, et sidera texit.Sparsus ab Emathia fugit quicumque procella,Adsequitur Magnum: primusque a litore LesbiOccurrit natus, procerum mox turba fidelis.Nam neque deiecto fatis, acieque fugatoAbstulerat Magno reges Fortuna ministros:Terrarum dominos et sceptra Eoa tenentesExsul habet comites. Iubet ire in devia mundiDeiotarum, qui sparsa ducis vestigia legit.Quando, ait, Emathiis amissus cladibus orbisQua Romanus erat, superest, fidissime regum,Eoam tentare fidem, populosque bibentesEuphraten, et adhuc securum a Caesare Tigrim.Ne pigeat Magno quaerentem fata remotasMedorum penetrare domos, Sythicosque recessus,Et totum mutare diem, vocesque superboArsacidae perferre meas: Si foedera nobisPrisca manent, mihi per Latium iurata Tonantem,Per vestros obstricta magos, implete pharetras,Armeniosque arcus Geticis intendite nervis:Si vos, o Parthi, peterem cum Caspia claustra,Et sequerer duros aeterni Martis Alanos,Passus Achaemeniis late discurrere campis,In tutam trepidos numquam Babylona coegi.Arva super Cyri, Chaldaeique ultima regniQua rapidus Ganges et qua Nysaeus HydaspesAccedunt pelago, Phoebi surgentis ab igneIam propior, quam Persis, eram: tamen omnia vincensSustinui nostris vos tantum deesse triumphis:Solus et e numero regum telluris EoaeEx aequo me Parthus adit. Nec munere MagniStant semel Arsacidae. Quis enim post vulnera cladisAssyriae iustas Latii compescuit iras?Tot meritis obstricta meis, nunc Parthia ruptisExcedat claustris vetitam per saecula ripam,Zeugmaque Pellaeum. Pompeio vincite, Parthi;Vinci Roma volet. Regem parere iubentiArdua non piguit, positisque insignibus aulaeEgreditur, famuli raptos indutus amictus.