Iam super Herculeas fauces nemorosaque Tempe,Haemoniae deserta petens dispendia silvae,Cornipedem exhaustum cursu stimulisque negantemMagnus agens, incerta fugae vestigia turbat,Implicitasque errore vias. Pavet ille fragoremMotorum ventis nemorum; comitumque suorum,Qui post terga ferit, trepidum laterique timentemExanimat. Quamvis summo de culmine lapsus,Nondum vile sui pretium scit sanguinis esse,Seque memor fati tantae mercedis habereCredit adhuc iugulum, quantum pro Caesaris ipseAvulsa cervice daret. Deserta sequentemNon patitur tutis fatum celare latebrisClara viri facies. Multi, Pharsalica castraCum peterent, nondum fama prodente ruinas,Occursu stupuere ducis, vertigine rerumAdtoniti: cladisque suae vix ipse fidelisAuctor erat. Gravis est Magno, quicumque malorumTestis adest. Cunctis ignotus gentibus esseMallet, et obscuro tutus transire per orbemNomine; sed longi poenas Fortuna favorisExigit a misero, quae tanto pondere famaeRes premit adversas, fatisque prioribus urget.Nunc festinatos nimium sibi sentit honores,Actaque lauriferae damnat Sullana iuventae.Nunc et Corycias classes, et Pontica signaDeiectum meminisse piget. Sic longius aevumDestruit ingentes animos, et vita superstesImperio. Nisi summa dies cum fine bonorumAdfuit, et celeri praevertit tristia leto,Dedecori est fortuna prior. Quisquamne secundisTradere se fatis audet, nisi morte parata?Litora contigerat, per quae Peneius amnisEmathia iam clade rubens exibat in aequor.Inde ratis trepidum, ventis et fluctibus impar,Flumineis vix tuta vadis, evexit in altum.Cuius adhuc remis quatitur Corcyra sinusqueLeucadii, Cilicum dominus terraeque Liburnae,Exiguam vector pavidus correpsit in alnum.Conscia curarum, secreta in litora Lesbi