Maiestate dolor, qualem te, Magne, decebatRomanis praestare malis. Non impare vultuAdspicis Emathiam: nec te videre superbumProspera bellorum, nec fractum adversa videbunt:Quamque fuit laeto per tres infida triumphos,Tam misero Fortuna minor. Iam pondere fatiDeposito securus abis: nunc tempora laetaRespexisse vacat: spes numquam implenda recessit:Quid fueris, nunc scire licet. Fuge proelia dire,Ac testare deos, nullum, qui perstet in armis,Iam tibi, Magne, mori: ceu flebilis Africa damni,Et ceu Munda nocens, Pharioque a gurgite cladess,Sic et Thessalicae post te pars maxima pugnae.Non iam Pompeii nomen populare per orbem,Nec studium belli: sed par, quod semper habemus,Libertas et Caesar erunt: teque inde fugatoOstendit moriens, sibi se pugnasse, senatus.Nonne iuvat pulsum bellis cessisse, nec istudProspectasse nefas, spumantes caede catervas?Respice turbatos incursu sanguinis amnes,Et soceri miserere tui. Quo pectore RomamIntrabit factus campis felicior istis?Quidquid in ignotis solus regionibus exsul,Quidquid sub Phario positus patiere tyranno;Crede deis, longo fatorum crede favori,Vincere peius erat. Prohibe lamenta sonare,Flere veta populos: lacrimas luctusque remitte.Tam mala Pompeii, quam prospera, mundus adoret.Adspice securus vultu non supplice reges:Adspice possessas urbes, donataque regna,Aegyptum Libyamque: et terras elige morti.Vidit prima tuae testis Larissa ruinaeNobile, nec victum fatis caput. Omnibus illaCivibus effudit totas per moenia vires:Obvia, ceu laeto, praemittunt munera flentes:Pandunt templa, domos: socios se cladibus optant.Scilicet immenso superest ex nomine multum:Teque minor solo, cunctas impellere gentesRursus in arma potes, rursusque in fata redire.Sed, quid opus victo populis aut urbibus? inquit: