Qui niteant primo tantum mucrone cruenti,Quae presso tremat ense manus, quis languida tela,Quis contenta ferat, quis praestet bella iubenti,Quem pugnare iuvet, quis vultum cive peremtoMutet: obit latis proiecta cadavera campis:Vulnera multorum, totum fusura cruorem,Opposita premit ipse manu. Quacumque vagatur,Sanguineum veluti quatiens Bellone flagellum,Bistonas aut Mavors agitans, si verbere saevoPalladia stimulet turbatos aegide currus,Nox ingens scelerum, et caedes oriuntur, et instarImmensae vocis gemitus, et pondere lapsiPectoris arma sonant, confractique ensibus enses.Ipse manu subicit gladios, ac tela ministrat,Adversosque iubet ferro confundere vultus.Promovet ipse acies: impellit terga suorum:Verbere conversae cessantes excitat hastae.In plebem vetat ire manus, monstratque senatum.Scit, cruor imperii qui sit, quae viscera rerum:Unde petat Romam, libertas ultima mundiQuo steterit ferienda loco. Permixta secundoOrdine nobilitas, venerandaque corpora ferroUrgentur: caedunt Lepidos, caeduntque Metellos,Corvinosque simul, Torquataque nomina, regumSaepe duces, summosque hominum, te, Magne, remoto.Illic, plebeia contectus casside vultus,Ignotusque hosti, quod ferrum, Brute, tenebas!O decus imperii, spes o suprema senatus,Extremum tanti generis per saecula nomen.Ne rue per medios nimium temerarius hostes,Nec tibi fatales admoveris ante Philippos,Thessalia periture tua. Nil proficis isticCaesaris intentus iugulo: nondum attigit arcemIuris, et, humanum culmen, quo cuncta premuntur,Egressus, meruit fatis tam nobile letum.Vivat, et, ut Bruti procumbat victima, regnet.Hic patriae perit omne decus: iacet aggere magnoPatricium campis non mixta plebe cadaver.Mors tamen eminuit clarorum in strage virorumPugnacis Domiti, quem clades fata per omnes