Nuntiet ipse licet Caesar tua funera, flebunt:Sed dum tura ferunt, dum laurea serta TonantiO miseri, quorum gemitus edere dolorem,Qui te non pleno pariter planxere theatro!Vicerat astra iubar, cum mixto murmure turbaCastrorum fremuit, fatisque trahentibus orbem,Signa petit pugnae. Miseri pars maxima vulgi,Non totum visura diem, tentoria circumIpsa ducis queritur, magnoque accensa tumultuMortis vicinae properantes admovet horas.Dira subit rabies: sua quisque ac publica fataPraecipitare cupit: segnis pavidusque vocatur,Ac nimium patiens soceri Pompeius, et orbisIndulgens regno, qui tot simul undique gentesIuris habere sui vellet, pacemque timeret.Nec non et reges populique queruntur EoiBella trahi, patriaque procul tellure teneriHoc placet, o superi, cum vobis vertere cunctaPropositum, nostris erroribus addere crimen?Cladibus irruimus, nocituraque poscimus arma:In Pompeianis votum est Pharsalia castris.Cunctorum voces Romani maximus auctorTullius eloquii, cuius sub iure togaquePacificas saevus tremuit Catilina secures,Pertulit, iratus bellis, cum rostra forumqueOptaret, passus tam longa silentia miles.Addidit invalidae robur facundia caussae:Hoc pro tot meritis solum te, Magne, precatur,Uti se Fortuna velis: proceresque tuorumCastrorum, regesque tui cum supplice mundoAdfusi, vinci socerum patiare, rogamus.Humano generi tam longo tempore bellumCaesar erit? Merito, Pompeium vincere lente,Gentibus indignum est a transcurrente subactis.Quo tibi fervor abit? aut quo fiducia fati?De superis, ingrate, times? caussamque senatusCredere dis dubitas? Ipsae tua signa revellent,Prosilientque acies. Pudeat vicisse coactum.Si duce te iusso, si nobis bella geruntur,Sit iuris, quocumque velint concurrere campo.