Nec muros implore viris, nec possumus agros.Urbs nos una capit: vincto fossore colunturHesperiae segetes: stat tectis putris avitisIn nullos ruitura domus: nulloque frequentemCive suo Romam, sed mundi faece repletam,Cladis eo dedimus, ne tanto in tempore bellumIam posset civile geri. Pharsalia tantiCaussa mali. Cedant feralia nomina Cannae,Et damnata diu Romanis Allia fastis.Tempora signavit leviorum Roma malorum;Hunc voluit nescire diem. Pro tristia fata!Aera pestiferum tractu, morbosque fluentes,Insanamque famem, permissasque ignibus urbes,Moeniaque in praeceps laturos plena tremoresHi possent explere viri, quos undique traxitIn miseram Fortuna necem, dum munera longiExplicat eripiens aevi, populosque ducesqueConstituit campis: per quos tibi, Roma, ruentiOstendat, quam magna cadas. Quo latius orbemPossedit, citius per prospera fata cucurrit.Omne tibi bellum gentes dedit omnibus annis:Te geminum Titan procedere vidit in axem.Haud multum terrae spatium restabat Eoae,Ut tibi nox, tibi tota dies, tibi curreret aether,Omniaque errantes stellae Romana viderent.Sed retro tua fata tulit, par omnibus annis,Emathiae funesta dies. Hac luce cruentaEffectum, ut Latios non horreat India fasces,Nec vetitos errare Dahas in moenia ducat,Sarmaticumque premat succinctus consul aratrum.Quod semper saevas debet tibi Parthia poenas,Quod, fugiens civile nefas redituraque numquam,Libertas ultra Tigrim Rhenumque recessit,Ac, toties nobis iugulo quaesita, vagatur,Germanum Scythicumque bonum, nec respicit ultraAusoniam: vellem, populis incognita nostris,Vulturis ut primum laevo fundata volatuRomulus infami complevit moenia luco,Usque ad Thessalicas servisses, Roma, ruinas.De Brutis, Fortuna, queror. Quid tempora legum