Innumeraeque urbes, quantas in proelia numquamExcivere manus. Toto simul utimur orbe.Quidquid signferi comprensum limite coeliSub Noton et Borean hominum sumus, arma movemus.Nonne superfusis collectum cornibus hostemIn medium dabimus? Paucas victoria dextrasExigit: at plures tantum clamore catervaeBella gerent. Caesar nostris non sufficit armis.Credite pendentes e summis moenibus urbisCrinibus effusis hortari in proelia matres.Credite, grandaevum, vetitumque aetate senatumArma sequi, sacros pedibus prosternere canos:Atque ipsam domini metuentem occurrere Romam.Credite, qui nunc est populus, populumque futurumPermixtas adferre preces. Haec libera nasci,Haec vult turba mori. Si quis post pignora tantaPompeio locus est, cum prole et coniuge supplex.Imperii salva si maiestate liceret,Volverer ante pedes. Magnus, nisi vincitis, exsul,Ludibrium soceri, vester pudor, ultima fataDeprecor, ac turpes extremi cardinis annos,Ne discam servire senex. Tam moesta locutiVoce ducis flagrant animi, Romanaque virtusErigitur; placuitque mori, si vera timeret.Ergo utrimque pari concurrunt agmina motuIrarum: metus hos regni, spes excitat illos.Hae facient dextrae, quidquid non expleat aetasUlla, nec humanum reparet genus omnibus annis,Ut vacet a ferro. Gentes Mars iste futurasObruet, et populos aevi venientis in orbemErepto natale feret. Tunc omne LatinumFabula nomen erit: Gabios Veiosque CoramquePulvere vix tectae poterunt monstrare ruinae,Albanosque lares Laurentinosque penatesRus vacuum, quod non habitet, nisi nocte coacta,Invitus, questusque Numam iussisse, senator.Non aetas haec carpsit edax, monimentaque rerumPutria destituit: crimen civile videmus,Tot vacuas urbes Generis quo turba redacta estHumani? Toto populi qui nascimur orbe,