Ulla, nec adversa conspecti fronte parentesCommoveant: vultus gladio turbate verendos.Sive quis infesto cognata in pectora ferroIbit, seu nullum violabit vulnere pignus,Ignoti iugulum tamquam scelus impetat hostis.Sternit iam vallum, fossasque implete ruina,Exeat ut plenis acies non sparsa maniplis.Parcite ne castris: vallo tendetis in illo,Unde acies peritura venit. Vix cuncta locutoCaesare, quemque suum munus trahit, armaque raptimSumpta viris. Celeres capiunt praesagia belli,Calcatisque ruunt castris: stant ordine nullo,Arte ducis nulla; permittunt omnia fatis.Si totidem Magni soceros, totidemque petentesUrbis regna suae funesto in Marte locasses,Non tam praecipiti ruerent in proelia cursu.Vidit ut hostiles in rectum exire catervasPompeius, nullasque moras permittere bello,Sed superis placuisse diem: stat corde gelatoAdtonitus: tantoque duci sic arma timereOmen erat. Premit inde metus, totumque per agmenSublimi provectus equo: Quem flagitat, inquit,Vestra diem virtus, finis civilibus armis,Quem quaesistis, adest. Totas effundite vires;Extremum ferri superest opus, unaque gentesHora trahit. Quisquis patriam carosque penates,Qui sobolem ac thalamos desertaque pignora quaerit,Ense petat: medio posuit deus omnia campo.Caussa iubet medior superos sperare secundos:Ipsi tela regent per viscera Caesaris, ipsiRomanas sancire volent hoc sanguine leges.Si socero dare regna meo mandumque pararent,Praecipitare meam fatis potuere senectam.Non iratorum populis urbique deorum est,Pompeium servare ducem. Quae vincere possent,Omnia contulimus. Subiere pericula clariSponte viri, sacraque antiquus imagine miles.Si Curios his fata darent reducesque CamillosTemporibus, Deciosque caput fatale voventes,Hinc starent. Primo gentes Oriente coactae