Armeniosne movet, Romana potentia cuiusSit ducis? aut emptum minimo vult sanguine quisquamBarbarus, Hesperiis Magnum praeponere rebus?Romanos odere omnes, dominosque gravantur,Quos novere, magis. Sed me Fortuna meorumCommisit manibus, quorum me Gallia testemTot fecit bellis. Cuius non militis ensemAgnoscam? coelumque tremens cum lancea transit,Dicere non fallar, quo sit vibrata lacerto.Quodsi signa ducem numquam fallentia vestrumConspicio, faciesque truces, oculosque minaces:Vicistis. Videor fluvios spectare cruoris,Calcatosque simul reges, sparsumque senatusCorpus, et immensa populos in caede natantesSed mea fata moror, qui vos in tela ruentesVocibus his teneo. Veniam date bella trahenti:Spe trepido: haud umquam vidi tam magna daturos,Tam prope me superos: camporum limite parvoAbsumus a votis. Ego sum, cui Marte peracto,Quae populi regesque tenent, donare licebit.Quone poli motu, quo coeli sidere verso,Thessalicae tantum, superi, permittitis orae?Aut merces hodie bellorum, aut poena paratur.Caesareas spectate cruces, spectate catenas,Et caput hoc positum rostris, effusaque membra,Septorumque nefas, et clausi proelia Campi.Cum duce Sullano gerimus civilia bella.Vestri cura movet. Nam me secura manebitSors quaesita manu: fodientem viscera cernetMe mea, qui nondum victo respexerit hoste.Di, quorum curas abduxit ab aethere tellusRomanusque labor, vincat, quicumque necesseNon putat in victos saevum destringere ferrum,Quique suos cives, quod signa adversa tulerunt,Non credit fecisse nefas. Pompeius in arctoAgmina vestra loco, vetita virtute moveri,Cum tenuit, quanto satiavit sanguine ferrum!Vos tamen hoc oro, iuvenes, ne caedere quisquamHostis terga velit: civis, qui fugerit, esto.Sed dum tela micant, non vos pietatis imago