Damnarat sacris, alta sub rupe locatur.Haud procul a Ditis caecis depressa cavernisIn praeceps subsedit humus: quam pallida pronisUrget silva comis, et nullo vertice coelumSuspiciens, Phoebo non pervia taxus opacat.Marcentes intus tenebrae, pallensque sub antrisLonga nocte situs; numquam, nisi carmine factum,Lumen habet. Non Taenareis sic faucibus aerSedit iners, moestum mundi confine latentis,Ac nostri: quo non metuant emittere manesTartarei reges, Nam quamvis Thessala vatesVim faciat fatis, dubium est, quod traxerit illucAdspiciat Stygias, an quod descenderit, umbras.Discolor et vario furialis cultus amictuInduitur, vultusque aperitur, crine remoto,Et coma vipereis substringitur horrida sertis.Ut pavidos iuvenis comites, ipsumque trememtemConspicit, exanimi defixum lumina vultu:Ponite, ait, trepida conceptos mente timores:Iam nova, iam vera reddetur vita figura,Ut quamvis pavidi possint audire loquentem.Si vero Stygiosque lacus, ripamque sonantemIgnibus ostendam, si me praesente videriEumenides possent, villosaque colla colubrisCerberus excutiens, et vincti terga Gigantes,Quis timor, ignavi, metuentes cernere manes?Pectora tunc primum ferventi sanguine suppletVulneribus laxata Iovis: taboque medullasAbluit: et virus large lunare ministrat,Huc quidquid fetu genuit natura sinistroMiscetur. Non spuma canum, quibus unda timori est,Viscera non lyncis, non dirae nodus hyaenaeDefuit, et cervi pasti serpente medulla:Non puppim retinens, Euro tendente rudentes,In mediis echeneis aquis, oculique draconum,Quaeque sonant feta tepefacta sub alite saxa:Non Arabum volucer serpens, innataque rubrisAequoribus custos pretiosae vipera conchae:Aut viventis adhuc Libyci membrana cerastae,Aut cinis Eoa positi Phoenicia in ara.