Ipsa facit manes: hominum mors omnis in usu est.Illa genae florem primaevo corpore vulsit,Illa comam laeva morienti abscidit ephebo.Saepe etiam caris cognato in funere diraThessalis incubuit membris: atque oscula figens,Truncavitque caput, compressaque dentibus oraLaxavit: siccoque haerentem gutture linguamPraemordens, gelidis infudit murmura labris,Arcanumque nefas Stygias mandavit ad umbras.Hanc ut fama loci Pompeio prodidit: altaNocte poli, Titan medium quo tempore ducitSub nostra tellure diem, deserta per arvaCarpit iter. Fidi scelerum suetique ministri,Effractos circum tumulos ac busta vagati,Conspexere procul praerupta in caute sedentem,Qua iuga devexus Pharsalica porrigit Aemus.Ilia magis magicisque deis incognita verbaTentabat, carmenque novos fingebat in usus.Namque, timens, ne Mars alium vagus iret in orbem,Emathis et tellus tam multa caede careret,Pollutos cantu dirisque venefica succisConspersos vetuit transmittere bella Philippos,Tot mortes habitura suas, usuraque mundiSanguine: caesorum truncare cadavera regumSperat, et Hesperiae cineres avertere gentis,Ossaque nobilium, tantosque adquirere manes.Hic ardor, solusque labor, quid corpore MagniProiecto rapiat, quos Caesaris involet artus.Quam prior adfatur Pompeii ignava propago:O decus Haemonidum, populis quae pandere fata,Quaeque suo ventura potes divertere cursu,Te precor, ut certum liceat mihi noscere finem,Quem belli Fortuna paret. Non ultima turbaePars ego Romanae: Magni clarissima proles,Vel dominus rerum, vel tanti funeris heres.Mens dubiis percussa pavet, rursusque parata estCertos ferre metus. Hoc casibus eripe iuris,Ne subiti caecique ruant: vel numina torque,Vel tu parce deis, et Manibus exprime verumElysias resera sedes, ipsamque vocatam,