Semina foecundae segetis calcata perussit,Et non letiferas spirando perdidit auras.Nec superos orat, nec cantu supplice numenAuxiliare vocat, nec fibras illa litantesNovit: funereas aris imponere flammasGaudet, et accenso rapuit quae tura sepulcro.Omne nefas superi prima iam voce precantisConcedunt, carmenque timent audire secundum.Viventes animas, et adhuc sua membra regentes,Infodit busto: fatis debentibus annosMors invita subit: perversa funera pompaRetulit a tumulis: fugere cadavera letum.Fumantes iuvenum cineres, ardentiaque ossaE mediis rapit illa rogis, ipsamque, parentesQuam tenuere, facem: nigroque volantia fumoFeralis fragmenta tori, vestesque fluentesColligit in cineres et olentes membra favillas.Ast ubi servantur saxis, quibus intimus humorDucitur, et tracta durescunt tabe medullaeCorpora; tunc omnes avide desaevit in artus,Immersitque manus oculis, gaudetque gelatosEffodisse orbes, et siccae pallida roditExcrementa manus: laqueum nodosque nocentesOre suo rupit: pendentia corpora carpsit,Abrasitque cruces: percussaque viscera nimbisVulsit, et incoctas admisso sole medullas.Insertum manibus chalybem, nigramque per artusStillantis tabi saniem, virusque coactumSustulit, et nervo morsus retinente pependit.Et quodcumque iacet nuda tellure cadaver,Ante feras volucresque sedet: nec carpere membraVult ferro manibusque suis, morsusque luporumExspectat, siccis raptura a faucibus artus.Nec cessant a caede manus, si sanguine vivoEst opus, erumpat iugulo qui primus aperto.Nec refugit caedes, vivum si sacra cruorem,Extaque funereae poscunt trepidantia mensae.Vulnere sic ventris, non, qua natura vocabat,Extrahitur partus, calidis ponendus in aris.Et quoties saevis opus est ac fortibus umbris,