Terra quoque immoti concussit ponderis axem,Et medium vergens nisu titubavit in orbem.Tantae molis onus percussum voce recessit,Prospectumque dedit circumlabentis Olympi.Omne potens animal leti, genitumque nocere,Et pavet Haemonias, et mortibus instruit artes.Has avidae tigres et nobilis ira leonumOre fovent blando: gelidos his explicat orbes,Inque pruinoso coluber distenditur arvo.Viperei coeunt, abrupto corpore, nodi:Humanoque cadit serpens adflata veneno.Quis labor hic superis, cantus herbasque sequendi,Spernendique timor? cuius commercia pactiObstrictos habuere deos? Parere necesse est,An iuvat? Ignota tantum pietate merentur,An tacitis valuere minis? Hoc iuris in omnesEst illis superos, an habent haec carmina certumImperiosa deum, qui mundum cogere, quidquidCogitur ipse, potest? Illic et sidera primumPraecipiti deducta polo: Phoebeque serenaNon aliter, diris verborum obsessa venenis,Palluit, et nigris terrenisque ignibus arsit,Quam si fraterna prohiberet imagine tellus,Insereretque suas flammis coelestibus umbras:Et patitur tantos cantu deprensa labores,Donec suppositas propior despumet in herbas.Hos scelerum ritus, haec dirae carmina gentisEffera damnarat nimiae pietatis Erichtho,Inque novos ritus pollutam duxerat artem.Illi namque nefas urbis submittere tectoAut laribus ferale caput: desertaque bustaIncolit, et tumulos expulsis obtinet umbris,Grata deis erebi. Coetus audire silentum,Nosse domos Stygias arcanaque Ditis operti,Non superi, non vita vetat. Tenet ora profanaeFoeda situ macies, coeloque ignota serenoTerribilis Stygio facies pallore gravatur,Impexis onerata comis. Si nimbus et atraeSidera subducunt nubes, tunc Thessala nudisEgreditur bustis, nocturnaque fulgura captat.