Terrenum ignotas hominem proiecit in undas.Primus Thessalicae rector telluris ItonosIn formam calidae percussit pondera massae,Fudit et argentum flammis, aurumque monetaFregit et immensis coxit fornacibus aera.Illic, quod populos scelerata impegit in arma,Divitias numerare datum est. Hinc maxima serpensDescendit Python, Cyrrhaeaque fluxit in arva:Unde et Thessalicae veniunt ad Pythia laurus.Impius hinc prolem superis immisit Aloeus,Inseruit celsis prope se cum Pelion astris,Sideribusque vias incurrens abstulit Ossa.Hac ubi damnata fatis tellure locaruntCastra duces, cunctos belli praesaga futuriMens agitat, summique gravem discriminis horamAdventare palam est. Propius iam fata moveri,Degeneres trepidant animi, peioraque versant,Ad dubios pauci, praesumto robore, casusSpemque metumque ferunt. Turbae sed mixtus inertiSextus erat, Magno proles indigna parente,Qui mox, Scyllaeis exsul grassatus in undis,Polluit aequoreos Siculus pirata triumphos.Qui stimulante metu fati praenoscere cursus,Impatiensque morae, venturisque omnibus aeger,Non tripodas Deli, non Pythia consulit antra,Nec quaesisse libet, primis quid frugibus altrixAere Iovis Dodona sonet, quis noscere fibraFata queat, quis prodat aves, quis fulgura coeliServet, et Assyria scrutetur sidera cura,Aut si quid tacitum, sed fas, erat. Ille superuisDetestanda deis saevorum arcana magorumNoverat, et tristes sacris feralibus aras,Umbrarum Ditisque fidem: miseroque liquebat,Scire parum superos. Vanum saevumque furoremAdiuvat ipse locus, vicinaque moenia castrisHaemonidum, ficti quas nulla licentia monstriTransierit, quarum, quidquid non creditur, ars est.Thessala quin etiam tellus herbasque nocentesRupibus ingenuit, sensuraque saxa canentesArcanum ferale Magos. Ibi plurima surgunt