Me nisi dimisso redeuntem, milite Roma.Hesperiam potui, motu surgente, tenere,Si vellem patriis aciem committere templis,Ac medio pugnare foro. Dum bella relegem,Extremum Scythici transcendam frigoris orbem,Ardentesque plagas. Victor tibi, Roma, quietemEripiam, qui, ne premerent te proelia, fugi?Ah potius, bello ne quid patiaris in isto,Te Caesar putet esse suam. Sic fatus, in ortusPhoebeos convertit iter, terraeque secutusDevia, qua vastos aperit Candavia saltus,Contigit Emathiam, bello quam fata parabant.Thessaliam, qua parte diem brumalibus horisAdtollit Titan, rupes Ossaea coercet.Cum per summa poli Phoebum trahit altior aestasPelion opponit radiis nascentibus umbras.At medios ignes coeli, rabidique LeonisSolstitiale caput nemorosus submovet Othrys.Excipit adversos Zephyros et Iapyga PindusEt maturato praecidit vespere lucem.Nec metuens imi Borean habitator OlympiLucentem totis ignorat noctibus Arcton.Hos inter montes, media qui valle premuntur,Perpetuis quondam latuere paludibus agri,Flumina dum campi retinent, nec pervia TempeDant aditus pelagi; stagnumque implentibus unumCrescere cursus erat. Postquam discessit OlympoHerculea gravis Ossa manu, subitaeque ruinamSensit aquae Nereus: melius mansura sub undis,Emathis aequorei regnum Pharsalos AchillisEminet, et, prima Rhoeteia litora pinuQuae tetigit, Phylace, Pteleosque, et Dorion iraFlebile Pieridum; Trachin, pretioque nefandaeLampados Herculeis fortis Meliboea pharetris:Atque olim Larissa potens: ubi nobile quondamNunc super Argos arant: veteres ubi fabula ThebasMonstrat Echionias: ubi quondam Pentheos exsulColla caputque ferens supremo tradidit igni,Questa, quod hoc solum nato rapuisset, Agave.Ergo abrupta palus multos discessit in amnes.