Solvat, ait, poenas, Scaevam quicumque subactumSperavit: pacem gladio si quaerit ab istoMagnus, adorato submittat Caesare signa.An similem vestri, segnemque ad fata putastis?Pompeii vobis minor est caussaeque senatusQuam mihi mortis amor. Simul haec effatur, et altusCaesareas pulvis testatur adesse cohortes.Dedecus hic belli Magno crimenque remisit,Ne solum totae fugerent te, Scaeva, catervae:Subducto qui Marte ruis: nam sanguine fusoVires pugna dabat. Labentem turba suorumExcipit, atque humeris defectum imponere gaudet:Ac veluti inclusum perfosso in pectore numenEt vivam magnae speciem virtutis adorant:Telaque confixis certant evellere membris,Exornantque deos, ac nudum pectore MartemArmis, Scaeva, tuis: felix hoc nomine famae,Si tibi durus Iber, aut si tibi terga dedissetCantaber exiguis, aut longis Teutonus armis.Non tu bellorum spoliis ornare TonantisTempla potes, non tu laetis ululare triumphis.Infelix, quanta dominum virtute parasti!Nec magis hac Magnus castrorum parte repulsusIntra claustra piger, dilato Marte, quievit,Quam mare lassatur, cum se tollentibus EurisFrangentem fluctus scopulum ferit, aut latus altiMontis adest, seramque sibi parat unda ruinam.Hinc vicina petens placido castella profundoIncursu gemini Martis rapit: armaque lateSpargit, et effuso laxat tentoria campo:Mutandaeque iuvat permissa licentia terrae.Sic pleno Padus ore tumens super aggere tutasExcurrit ripas, et totos concutit agros:Succubuit si qua tellus, cumulumque furentemUndarum non passa ruit, tum flumine totoTransit, et ignotos aperit sibi gurgite campos.Illos terra fugit dominos: his rura colonisAccedunt, donante Pado. Vix proelia CaesarSenserat, elatus specula quae prodidit ignis.Invenit impulsos presso iam pulvere muros: